وب سایت شخصی علی اصغر عنابستانی

مقالات

pdf

مشت ظریف!!

مشت ظریف!

هفته گذشته کاریکاتوری از ابوبکر بغدادی سرکرده گروه داعش در حال بریدن سر پیامبر بزرگوار اسلام در یک نشریه طنز در فرانسه منتشر شد و به همین بهانه 2 فرد مسلح به دفتر نشریه حمله کرده و 12 نفر را کشتند. فضای اروپا و فرانسه به شدت ملتهب گردید. رسانه های دنیا به عنوان خبر اول به آن پرداختند و به شکلی به کل فرانسه حالت نظامی و آماده باش داده شد. دولت فرانسه در یک اقدام بی سابقه مردم را به خیابان فراخواند تا بر علیه خشونت و تروریسم تظاهرات کنند و نتانیاهوی کودک کش به فوریت خود را به پاریس رساند و دست در دست سران فرانسه بر علیه خشونت راهپیمائی کرد!

فضای اسلام هراسی ناشی از این سناریوی مشکوک تمام اروپا و امریکا را در نوردید و بلافاصله نشریه فرانسوی مورد حمله در نخستین شماره پس از این واقعه کاریکاتور بسیار توهین آمیزی از پیامبر اسلام (ص) منتشر کرد و سران کشورهای غربی از جمله فرانسه ، انگلیس و آمریکا از انتشار این کاریکاتور حمایت کردند و رئیس جمهور فرانسه حمایت از این توهین آشکار را در راستای آزادی بیان توجیه کرد و در نتیجه قلب میلیاردها مسلمان و غیر مسلمان عاشق پیامبر مهربانی را جریحه دار کرد. و موجی از اعتراض به این توهین را در سطح جهان به راه انداخت . طراحان این سناریو شاید به دنبال این هدف می گردند که در سلسله اعتراضهای پیاپی طرفین فضای ترور و انتقام به نحوی شکل بگیرد که بتوانند همچنان اسلام را مساوی تروریسم نشان دهند در حالی که خود تروریستها را تربیت کرده و سالهاست در سوریه به جان مردم بی گناه انداخته اند . بدیهی است عقل سلیم هر انسان آزاده ای حکم می کند که همچنان که ارهاب و ترور مذموم و محکوم است ، سب و توهین نیز مذموم و محکوم است . هر کس به دیگری توهین کند باید منتظر پاسخ کوبنده او باشد . بهترین تعبیر را در این زمینه پاپ فرانسیس رهبر کاتولیکهای جهان بکار برد . ایشان آزادی بیان را محدود دانست و گفت آزادی که منجر به تحریک دیگران و توهین به دین آنها شود خطاست. او به صراحت بیان کرد که : «اگر کسی به مادرم توهین کند باید منتظر مشت من باشد ». روز جمعه گذشته مسلمانان خشمگین تمام دنیا که شاهد توهین به مقدس ترین اعتقاداتشان که از هر مادری برایشان عزیز تر است بودند، به خیابانها آمدند و از این گونه آزادی منجر به توهین ابراز انزجار کردند . مردم عزیز کشورمان هم در سراسر ایران به انحاء مختلف این عصبانیت را بروز دادند و مشت محکم خویش را به سمت توهین کنندگان به ساحت مقدس پیامبر بزرگوار اسلام نشانه رفتند . چه آنها که در همایشها و میتینگها حاضر شدند ، چه آنها که از ابزار رسانه های مکتوب و صوتی و تصویری و مجازی برای این منظور بهره بردند و چه خیل عظیم نمازگزاران در میعادگاههای جمعه که پس از نماز به راهپیمائی برخواستند . همه یک هدف داشتند و آن کوبیدن مشت بر دهان توهین کننده به پیامبر عزیزشان بوده.

در این گیرو دار اما آنچه عجیب و غریب بود و غیر قابل تحلیل ، واکنش دستگاه رسمی دیپلماسی کشور و موضع رسمی دولت جمهوری اسلامی بود . دولتی که ام القرای جهان اسلام است و باید پیشتاز جلوگیری از هتک حرمت به ساحت مقدس رسول الله باشد در این میدان سکوت کرد. ورئیس دستگاه دیپلماسی ما گردش هسته ای به کشورهای مختلف اروپائی را طبق روال برنامه ای که از پیش طراحی کرده بود آغاز کرد. انتظار می رفت این سفرها حداقل در ایستگاه فرانسه متوقف و یا حداقل کند شود اما نه تنها اینگونه نشد بلکه چشممان به اتفاقات جالب دیگری هم روشن گردید. آقای ظریف در ژنو بیش از 5 ساعت با وزیر خارجه آمریکا مذاکره دوجانبه کرد و بر خلاف همه رسوم دیپلماتیک و بدون اعلام و برنامه قبلی ناگهان تصمیم گرفت با جناب جان کری پیاده روی کند و آن هم پیاده روی در خیابانهای ژنو به شکلی که موجب بسته شدن خیابانها و ترافیک شدید و ازدحام مردم گردید. گویا طرح این است که در میانه التهابات جهانی ناشی از شوک تروریسم و توهین تنها راه نجات صلح گرگ و میش معرفی شود و به دنیا اعلام گردد که آسوده بخوابید که از این پس همه مشکلات حل شده و امریکا و ایران به توافق نزدیک شده اند و آسوده خاطر در خیابانهای ژنو قدم می زنند . از این بدتر سفر جناب ظریف به فرانسه بود . جناب ایشان درست در روز جمعه که اوج اعتراضات ایرانیان به توهین مجله فرانسوی به پیامبر بزرگشان بود وارد پاریس شد و مثل همیشه لبخندهای کشنده اش را نثار مسئولان فرانسوی کرد. لبخندهائی که مسلمانان را کشت و دشمنانشان را شاد کرد . واقعاً آقای ظریف باید پاسخ دهد که آیا زمان مناسبی را برای سفر به فرانسه انتخاب کرده است ؟ آیا اگر ایشان در اعتراض به توهین نشریه فرانسوی به پیامبر عزیز و حمایت بی چون و چرای دولت مردان فرانسوی این سفر چند ساعته را لغو می کرد به روند مذاکرات لطمه می خورد یا روند حصول به نتیجه را تقویت می کرد؟ آیا سفر در این شرایط و درست در همان روز مطابق عزت ملی و مصلحت ایران و اسلام بود؟ ضرورت مهم و دستاورد گرانبهائی در پس این سفر وجود داشت که به خدشه دار شدن عزت ملی ایرانی و گذشتن از توهین به پیامبر می ارزید؟!

و در پایان جناب آقای ظریف باید پاسخ دهد که نقطه حساس عزت ایشان کجاست ؟ و غرب چه کاری باید انجام دهد که غیرت ایشان به جوش آید و کمی از لبخندش بکاهد و حداقل اخم کند؟

آقای ظریف عزیز به مردم که پاسخ نمی دهید حداقل به خودتان پاسخ دهید که پیامبر عزیزتر است یا مادر؟

و حد توهین به مادر شما که موجب تحریک غیرتتان شود چیست؟ و ما ،کی و کجا مشت شما را در مقابل توهین کنندگان خواهیم دید؟!

مرادی پنجشنبه 1393/11/02سلام بر رییس بزرگ عالی بود فدایی داری