وب سایت شخصی علی اصغر عنابستانی

مقالات

Notice: Undefined variable: fieldWhere in /home/anabestani/domains/anabestani.com/public_html/include/dbConnectorClass.php on line 164 Notice: Undefined variable: shart in /home/anabestani/domains/anabestani.com/public_html/include/dbConnectorClass.php on line 176
pdf

جناب آقای رئیس جمهور لطفا نلرزید

یک سال از شروع به کار دولت یازدهم گذشت و  در ایامی که دولت و رئیس جمهور محترم باید گزارش عملکرد یکساله خود را به مردم می دادند فضای عمومی جامعه تحت تأثیر سخنان بی سابقه ای قرار گرفت که شنیدن آنها از زبان رئیس جمهور شگفت انگیز بود. ادبیات به کار گرفته شده چندان نامأنوس و توهین آمیز بود که صدای طرفداران ایشان را هم در آورد . این موضوع وقتی بیشتر موجب نگرانی می شود که وقتی لحن ایشان را در طول یکسال گذشته مورد ملاحظه قرار دهیم شاهدیم که این لحن در یک سیر کاملاً مشخصی نسبت به منتقدین داخلی روز به روز سخت تر شده است و به همان نسبت ، نسبت به دشمنان خارجی نرمتر شده است . ما در گذشته بارها و بارها شاهد به کار گیری ادبیات سخت و بعضاً تمسخرآمیز نسبت به دشمنان ملت از سوی بزرگان نظام (حضرت امام (ره) ، مقام معظم رهبری و بعضی از  رؤسای جمهور گذشته) بوده ایم اما واقعیت این است که بکارگیری چنین ادبیاتی نسبت به خانواده انقلاب کاملاً بی سابقه است . در تحلیل چرائی بکارگیری این ادبیات و عصبانیت غیر قابل توجیه رئیس جمهور نکات فراوانی طرح می شود. قبل از هر چیز باید به سابقه این گفتمان اشاره ای داشته باشیم:

  1. ایشان در مناظره های انتخاباتی سال گذشته چند بار  رشحاتی  از چنین ادبیاتی را از خود بروز دادند حتماً تذکر جناب آقای رضائی در مناظره را فراموش نکرده اید:

« آقای روحانی شما با یک انتقاد کوچک اینگونه عصبانی می شوید فردا روزی که ریاست جمهوری کشور را بر عهده گرفتید چه خواهید کرد؟ » و ایشان در توجیه پاسخ دادند : « من عصبانی نشدم با صدای رسا صحبت کردم !» در جای دیگر در پاسخ آقای قالیباف ایشان را متهم به حمله گاز انبری به مردم کردند و با گفتن جمله « من حقوقدان هستم سرهنگ نیستم » به نوعی به همه جان بر کفان نظامی و انتظامی این کشور توهین کردند و یا در گفتگوی ویژه خبری همان ایام دائماً مجری برنامه را به خط گرفتن از پشت صحنه متهم می کردند. راسخ این ادبیات البته آن زمان در هیاهوی احساسی انتخابات چندان دیده نشد و مورد توجه واقع نگردید.

2- در صحنه اجرا  اولین عصبانیت ایشان به تجمع مخالفان با گفتگوی تلفنی بی نتیجه و بیهوده رئیس جمهور با اوباما در فرودگاه مهر آباد بروز کرد . جائی که در تاریخ 10/7/92 در واکنش به این تجمع اظهار کردند : « من خواهش می کنم از کسانی که هنوز شیوه های گذشته را کنار نگذاشته اند پنبه را از گوش خود در بیاورند و گوش کنند!!» ظاهراً ایشان همه ملت را گوش به فرمان خود می خواستند و شنیدن صدای هیچ انتقادی را قابل تحمل نمی دانستند حتی اگر انتقاد از شکستن هیمنه 35 سال ایستادگی و مقاومت ملت در مقابل امریکا باشد.

3- در 15/7/92 و در دیدار با دانشجویان و اساتید دانشگاه شهید بهشتی روی دیگری از چهره آقای رئیس جمهور رونمائی شد جائی که ایشان منتقدان خود را یک عده معدود بی سواد خواندند که از جای خاصی تغذیه می شوند:  « فقط یک عده معدود که از جای معدود تغذیه می شوند ، آنها باید حرف بزنند. آنها هم البته حرف بزنند اشکال ندارد نقد کنند اشکال ندارد . چرا یک عده کم سواد بیایند حرف بزنند؟ استادان دانشمند، بزرگان دانشگاه ما خصوصی چرا حرف می زنند و نمی آیند در میدان » هر چند فراخوان رئیس جمهور هم مؤثر نیافتاد و عمده دانشمندان و اساتید دانشگاه که وارد میدان شدند در نقد حرکت ایشان بود و نه در تأیید آن ، اما شگفتی بی سواد خواندن خیل عظیم اساتیدی که نسبت به توافق ژنو نقد داشته و دارند هنوز هم پابرجاست.

4- در تاریخ 17/12/92 در سخنرانی افتتاحیه جشنواره و مطبوعات فرمودند: « چطور امروز برخی آزاد آزادند ، بگذارید به همان اندازه همراهان دولت هم از آزادی و امنیت برخوردار باشند» صرف نظر از اینکه در همان زمان رسانه های در اختیار همراهان دولت چندین برابر منتقدان بود و حالا بیشتر هم شده است . نگرانی از اندک انتقادات رسانه های منتقد دولت در کلام آقای رئیس جمهور موج می زند.

5- در 24/3/93 و در نشست مطبوعاتی یک سالگی دولت ایشان مجدداً منتقدین خود را افرادی بی شناسنامه خواندند و قبل از آن در 22/3/93 و در جشن امید و انتظار که به همان مناسبت یک سالگی دولت برگزار شده بود منتقدین را به کسانی که هنوز در دوران حجر می اندیشند و فکر می کنند تشبیه کرده بودند.

و در نهایت سخنان نغز اخیر که منتقدین دولت ترسوها و بزدلانی خوانده شدند که از مذاکراه می ترسند و می لرزند و به جهنم (جای گرم) حواله شده اند !!!

به نظر می رسد سلسله این ادبیات و ادامه آن و چنانچه ملاحظه شد شیب تند آن در یک سال گذشته حکایت از نوعی نگرانی ویژه در نزد رئیس جمهور دارد . انسانی که نگرانی از حرکت خود ندارد و یا استدلال و منطق محکمی دارد دلیلی برای عصبانیت و برآشفتن ندارد.

عوامل نگرانی رئیس جمهور که موجب عصبانیت ایشان شده متعدد است که فهرست وار به برخی از آنها اشاره می کنم:

1. قوت احتمال عدم نتیجه گیری قطعی در مذاکرات هسته ای صرف نظر از شعارهای داده شده مبنی بر اینکه در این دولت اقتصاد کشور بدون توجه به مذاکرات مدیریت می شود . آنچه مشهود است این است که همه امید دولت به اخذ نتیجه در مذاکرات و در نتیجه در اثر تأثیر آن سر و سامان دادن به فضای اقتصاد را که روزهای فعلی است . اگر مذاکرات چنانچه توقع آقای رئیس جمهور است به نتیجه نرسد هم در صحنه سیاست خارجی شکست سنگینی را متحمل می شود و همه امیدش برای ساماندهی اقتصاد متکی به خارج قطع می شود و در صحنه داخلی نیز دچار مشکل جدی خواهد شد . در طول ایام یک سال گذشته مقام معظم رهبری چندین بار به بدبینی به مذاکرات و عدم احتمال نتیجه گیری تأکید کردند و در مقابل آقای رئیس جمهور چندین بار به خوش بینی به مذاکره و رفع کامل تحریمها و حل مشکلات با دنیا (شما بخوانید امریکا) اشاره و نأکید کردند. روز گذشته مقام معظم رهبری صراحتاً بیان کردند در طول یک سال گذشته نه تنها تحریمها برداشته نشده بلکه تحریمها افزوده شده است و این در حالی است که از جانب دولت بارها شکسته شدن ساختار تحریمها و حذف درصد بالائی از آنها به عنوان اخبار نتیجه مذاکرات اعلام شده است .

سیاست غلط و غیر راهبردی برد – برد که در اصل آن خدشه است و در هیچ کجای اندیشه اسلامی و استراتژی نظام جمهوری اسلامی نمی توان برای دشمن فرصت برد در نظر گرفت، در حال شکست خوردن است و البته بهتر است بگوئیم از اول شکست خورده بود و این شکست در حال نمایان شدن است و رئیس جمهور به شدت از این شرایط می ترسد و نگران است.

2. شنیده می شود رأی دادگاه لاهه درباره پرونده کرسنت ابلاغ شده در نهاد ریاست جمهوری روی دست آقایان است. رأئی که بر اساس آن جمهوری اسلامی باید نزدیک 54 هزار میلیارد تومان جریمه بپردازد . (چندین برابر پرونده های امیر مسعود خسروی (آریا) و بابک زنجانی و .... ) که البته این وجوه در داخل کشور موجود است و آن مبلغ باید به عنوان جریمه از کشور خارج شود و رئیس جمهور محترم در مقابل ، عزل و دادگاهی شدن وزیر نفت خویش که مقصر اصلی پرونده در داخل کشور است و حفظ حقوق بیت المال باید یکی را انتخاب کند چالش و این انتخاب تاریخی رئیس جمهور را به شدت نگران کرده است.

3. یک سال کامل از تشکیل کابینه هم گذشته است در حوزه های مختلف گزارش کاری برای مردم وجود ندارد . کاری انجام نشده که گزارش بشود. اقتصاد کشور دوران رکود بی سابقه ای را که از ابتدای این دولت و بر اثر اتخاذ سیاستهای غلط اقتصادی حاکم شروع شده همچنان ادامه می دهد . بی کاری افزایش یافته است ، تورم در کالاهای اساسی و مورد نیاز روزانه مردم علی رغم ادعای دولتیها نه تنها کاهش نیافته بلکه هر روز شاهد افزایش است . بورس سرمایه در یک سال گذشته از رونق افتاده و شاخصهای آن مرتب در حال کاهش است. مرحله دوم هدفمندی که اجرا شد حاملهای انرژی تا 75% گران گردید . قیمتهای جدید سوخت اعمال شد چیزی به یارانه مردم افزوده نگردید و به جز هزینه هائی که در حوزه سلامت انجام شد و بر آن هم نقدهای فراوان وارد است مشخص نیست درآمد حاصل از اجرای مرحله دوم هدفمندی به کجا رفته است ؟! کشاورزی و تولید علی رغم ادعاهای بسیار روز به روز سیر نزولی دارد و چشم انداز امید بخش در این عرصه ها وجود ندارد . آقای روحانی در پایان یک سالگی کارش وقتی باید گزارش عملکرد بدهد با انبوهی از مشکلات که ساخته و پرداخته تصمیمات دولت خودش می باشد روبروست. زمان تخریب دولت قبل و حواله دادن مشکلات به گذشتگان پایان یافته و مردم بعد از گذشت یک سال از دولت خودشان گزارش عملکرد می خواهند !! آقای رئیس جمهور عصبانی است ، آقای رئیس جمهور نگران است و این عصبانیت و نگرانی ایشان ملت را نگران کرده است.

جناب آقای رئیس جمهور باید بداند که هر چند با اکثریت بسیار شکننده ای انتخاب شده است اما رئیس جمهور این ملت است و باید همچنان که ملت به او امید بسته اند او هم به قدرت لایزال ملت تکیه کند . استوار بایستد و نلرزد . اگر با ملت صادق باشد و همه همت خویش را در جهت خدمت به ملت  مصروف نماید قطعاً ملت اجازه نخواهد داد آب در دل رئیس جمهورش تکان بخورد . این ملت راههای سخت گذر بسیاری را پشت سر گذ اشته است . و از این دوران هم می تواند تحت رهبری حکیمانه مقام معظم رهبری با سرافرازی عبور کند. پس نگران نباشید ، همه ملت را فرزندان خود بدانید و قدرت درونی این ملت بزرگ را باور کنید و بر آن تکیه نمائید  تا همه با هم جام زرین برد در مقابل دشمنان را بالای سر ببریم .

اردشیری دوشنبه 1393/10/01سلام و سپاس خدمت استاندار اسبق چهارمحال جناب عنابستانی عزیز من به عنوان اصلاح طلب چهارمحال و بختیاری به حق از استاندار بودن شما در چهارمحال لذت برده ام و قطعا قابل قیاس با استاندار فعلی و متاسفانه فرصت طلب نیستید امیدورام هر چه زود تر تغییرات اساس و در خور مردم چهارمحال صورت بگیرد. حسن سنایی جمعه 1393/09/14سلام استاد ارزشمند .درود خدا بر شما باد نوشته جالبی بود.موافق هستم با مطالب.ارزوی موفقیت دارم احمدی نژاد جمعه 1393/09/07جناب آقای عنابستانی لطفا به لینک زیر سری بزنید و پاسخ شبهاتتان را دریافت نمایید.امیدوارم ساسانسور نفرمایید http://www.khabaronline.ir/detail/387254/Politics/parties میلاد چهارشنبه 1393/07/16شما ناموفقذ ترین استاندار چهارمحال بودید واستان مارا عقب انداختید..باید از نظر جایگاه و مدرک تحصیلی وشخصیت درحد دکتر روحانی باشید تا بتئنی نقدش کنی سیمینه سه شنبه 1393/06/11با سلام تو این مملکت هیچ رئیس جمهوری نیومده که واسه مردم کار کنه هر کسی اومده واسه دور و وری هاش و خودش و جد و آبادش کار کرده و پول روی پول انباشته کرده یه وقتایی هم با یه مسائلی مثل چیزایی که شما تو مقالتون گفتید سر ملت رو گرم می‌‌کنن که نفهمن چقدر از دنیا و آرامش و آسایش عقبن. به قول مرحوم هایده: سال سال این چند سال هر سال دریغ از پارسال محمدعلی جمعه 1393/05/31باسلام انشاء الله موفق باشید واقعا بجا و جالب بود . حسین دوشنبه 1393/05/27ممنون جمع بندی خوبی بود مهدی شنبه 1393/05/25آقای ناشناس شما عادت دارید وقتی جواب ندارید تهمت بزنید و فرافکنی کنید اولا پولی آزاد نشده و به فرض که شده باشه در مقابل فروختن عزت کشور چه ارزش داره مهدی شنبه 1393/05/25آقای ناشناس شما عادت دارید وقتی جواب ندارید تهمت بزنید و فرافکنی کنید اولا پولی آزاد نشده و به فرض که شده باشه در مقابل فروختن عزت کشور چه ارزش داره ناشناس جمعه 1393/05/24واقعا به این تحلیل که همه عوامل ورشستگی کشور به گردن روحانی گذاشته شده ودزدی از بیت المال توسط احمدی نژا د و دوستانش هم مباح شده و در مقابل کرسنت بی اهمیت .این اقا از کسانی است که منافع اش قطع شدا وگرنه نمی بینه که قسط اول دارایی کشور ازاد شده مجید جمعه 1393/05/24جالب نبود البته این نظر شخصی من است امیدوارم موفق باشید محمد پنجشنبه 1393/05/23سلام احسنت ودرود بر تحلیل کامل وزیبای شما محسن پنجشنبه 1393/05/23با سلام مقاله ی قابل تأمل و عملی برای فعالين عرصه ی سیاست و فرهنگ که نوعی نقد منصفانه و هوشيارانه ست. بنده با توجه با شناخت از جنابعالی علاقه مند به همکاری در موسسه شما می باشم و امیدوارم بتوانم در راستای اهداف حقیقی جنابعالی کمکی هر چند اندک را بنمايم جواد بردبار پنجشنبه 1393/05/23سلام بر سرباز ولایت از مقاله جامع جنابعالی بهره مند شدم. عیبی نداره بذارید کمی بیشتر تحت فشار قرار بگیرند یواش یواش جملات و ادبیات بهتری را نیز خواهیم شنید هنوز شیبش ملایمه . یاعلی